lezen Fotografie

Urban exploring: de schoonheid van verval

Bekijk Sluit

lezen Fotografie

Wat is er mooi aan vervallen interieurs en verlaten fabrieken? Op het oog niet veel. Maar urbex-fotografen weten er de prachtigste beelden te maken. Hoe doen ze dat?

Datum
Auteur
Pancras Dijk
Fotograaf
Pancras Dijk

Voor de reportage ‘Vergankelijkheid’ in het meinummer van National Geographic bezocht ik samen met urban explorer Wigo Worsseling een oude tegelfabriek in de buurt van Antwerpen. De fabriek was al decennia geleden opgedoekt en sindsdien stond het geheel er verlaten bij. Hier en daar nam de natuur het langzaam maar zeker weer over: de takken groeiden door het dak. Zodra het regenwater naar binnen begint te sijpelen, gaat het verval snel, zei Worsseling.

De suikerfabriek Oculus Tower in Italië, gefotografeerd door urbexer Wiggo Worsseling

Eerst gingen we de vroegere directeurswoning binnen. Het was een onwaarschijnlijk rommeltje: papieren overal, kasten die op instorten stonden, een dode rat op de trap en de vloer bezaaid met ongedefinieerde rotzooi. In de woonkamer stond een televisietoestel en een fauteil, of in ieder geval een meubelstuk dat ooit een fijne, luie stoel moet zijn geweest. Aan de schouw hing een sierlijke spiegel. Dit wil ik vastleggen, dacht ik. Als ergens iets van schoonheid te vinden was, dan was dat in deze kamer, waar de sfeer van de vroegere bewoners nog enigszins voelbaar was. Ik zocht de juiste invalshoek, zette mijn statief neer en schroefde de camera erop. 

Meer foto’s in één

Het werkte niet. Sommige delen van de kamer waren te donker, terwijl het raam veel te wit oogde. Ik besloot het in de achterkamer opnieuw te proberen. Hier stond een kledingkast waar net mooi licht op viel. Goed gezien, dat kan zeker wat worden, zei Worsseling toen hij me bezig zag met mijn statief. Hij legde me de juiste methode uit: neem zeker zes foto’s, telkens met een langere belichtingstijd. Thuis op de computer schuif je ze dan over elkaar: zo ontstaat een HDR-beeld. Ik deed wat hij me vroeg. Ik zette mijn statief op, wat nog lastig was tussen alle rotzooi, maakte een reeks foto's en zocht dan weer een ander standpunt.

Een collega op de redactie schoof ze later over elkaar heen. En verdomd: het beeld bevatte iets van schoonheid. De zachte kleuren gaven het verval een esthetisch karakter. In niets kwam mijn foto in de buurt van de meesterwerken die Worsseling telkens weer weet te maken, maar een klein beetje trots was ik wel.

Na het schrijven van de reportage, wil ik je nu deze stelling voorleggen: Moeten urbexers worden aangepakt omdat ze verboden terrein betreden, of moeten ze juist extra mogelijkheden krijgen om verlaten plekken mooi in beeld te brengen?

De foto die redacteur Pancras Dijk maakte op reportage.

Het meinummer 2016 van National Geographic Magazine ligt vanaf 28 april in webwinkel en is dan ook digitaal via Apple Newsstand of Google Play Newsstand te downloaden. Wil je geen nummer missen? Bekijk hier de laatste abonnementsaanbiedingen

Pancras Dijk ging op pad met urbexer Wiggo Worsseling, die onlangs het boek Exploring Urban Secrets uitbracht. Wil je meer mooi verval zien? Het boek is verkrijgbaar in onze webshop!


Bekijk ook

Ads for you!

Beste bezoeker,

We zien dat je waarschijnlijk een adblocker of andere software gebruikt die onze banners ontregelt.
Dat vinden we jammer, hiermee missen we inkomsten voor onze site die we hard nodig hebben.
Merk daarom onze site als 'veilig' aan en volg deze instructies.

Dankjewel voor je tijd.
National Geographic Nederland/België

Sluiten